Węzeł

Kultura II Rzeczypospolitej, obejmująca lata 1918–1939, charakteryzowała się rozwojem literatury, sztuki i nauki, które odzwierciedlały odrodzenie państwa i jego tożsamości narodowej. W tym okresie działały wybitne postaci, takie jak pisarze Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Michał Choromański, Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Wanda Miłaszewska czy Maria Dąbrowska oraz malarze, m.in. Jacek Malczewski, Wojciech Kossak, Małgorzata Łada-Maciągowa, Ewa Łunkiewicz-Rogoyska, Stanisław Kamocki, Erno Erb czy Kazimierz Sichulski. W dziedzinie nauki rozwijały się instytucje i ośrodki badawcze, a Polska stawała się ważnym ośrodkiem intelektualnym w Europie Środkowej. Kultura tego okresu była też silnie związana z odradzającym się patriotyzmem i dążeniem do utrwalenia własnej tożsamości po odzyskaniu niepodległości. Pomimo wyzwań politycznych i gospodarczych, II RP stanowiła znaczący etap rozwoju polskiej sztuki, literatury i nauki.

W czasie lekcji muzealnej dotyczącej literatury omówiony został złoty okres rozwoju literatury polskiej. W okresie tym nastąpił prawdziwy rozkwit młodych talentów w prozie i poezji oraz sztukach dramatycznych. Oprócz działających wcześniej poetów na scenę wkroczyli młodzi i utalentowani twórcy m.in. Czesław Miłosz, Jarosław Iwaszkiewicz, Zuzanna Giżanka, Leopold Staff, Krzysztof Kamil Baczyński.

W czasie lekcji muzealnej dotyczącej malarstwa, uczestnicy zobaczyli autentyczne obrazy i reprodukcje artystów z okresu II Rzeczpospolitej. Wywiązała się ciekawa dyskusja na temat różnic pomiędzy malarstwem realistycznym a abstrakcyjnym z omawianego okresu.

W czasie koncertu „Muzyka II Rzeczpospolitej” można było usłyszeć wiele różnorodnych kompozycji z okresu II RP, od utworów muzyki kabaretowej, jazzowej po kompozycje klasyczne.

Po koncercie zainteresowani wysłuchali prelekcji o prasie i literaturze dziecięcej i młodzieżowej, amatorskich teatrach dziecięcych i kuchni jarskiej dr. Tarnawskiego.

Na zakończenie odbył się warsztat z gotowania wg wskazówek dr. Tarnawskiego. Uczestnicy mogli obserwować przygotowanie dwóch dań, które po całym procesie twórczym posłużyły do degustacji.

Odzyskanie niepodległości w 1918 roku było dla Polski momentem euforii, ale i początkiem tytanicznej pracy. Nowe państwo nie było jednolitą masą – było mozaiką zszytą z trzech różnych światów: zaboru rosyjskiego, pruskiego i austriackiego. Różniło się w nich wszystko: od szerokości torów kolejowych, przez systemy prawne i walutowe, aż po mentalność urzędniczą. Z omówionych w czasie spotkania zagadnień widać, że euforia czyni cuda.

Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.